Responsive Leadership event

Donderdag 16 maart ging ik naar Amsterdam om deel te nemen aan het Responsive Leadership event. Een interessant onderwerp in een leuk opgezet event: plenaire introductie en afsluiting, met daar tussenin 2 workshop rondes in 3 categorieën.

Ik was erg benieuwd naar de ervaringen van managers in Agile organisaties: wat maakt hun succes? Wat zijn hun uitdagingen ? Wat is essentieel voor de Agile managers?

Opening

 Ron Vliet van ING nam ons mee op zijn reis ‘on the bumpy road to a self-managing business unit’. Vanuit zijn individuele waarden ambitie, samenwerken en vertrouwen, is hij met een verbindings-team op basis van feiten aan de slag gegaan. De aanpak is gebaseerd op een combinatie van Operations management en Super7 (Lean). Als leider van deze transitie heeft Ron geleerd, dat het belangrijk is om vertrouwen te geven en open en transparant te zijn.

“Who does not trust enough, is not trusted”
Lao Tzu

Een belangrijke uitdaging, aldus Ron, is het team de oplossing laten bedenken en los te laten dat de oplossing waar het team mee komt, anders is dan waar jij (de manager) zelf aan gedacht had. Een andere uitdaging is de stakeholders op tijd informeren; dit is een balanceren tussen te vroeg en te laat informeren. Te vroeg: kan proces remmen. Te laat: kost veel tijd om ze weer aan boord te krijgen.

Responsive Leadership event visualisatie
Visualisatie van het Responsive Leadership event

Geïnspireerd door zijn openheid ging ik de workshops in. Ik koos voor de workshops in de Leadership Discussion Track.

Leadership Discussion Track

De Leadership Discussion Track had twee workshops, waarin gediscussieerd werd over zelfsturende teams (self-governing) en leiderschap. De discussie over de zelf-sturende teams werd door Angelique Kruijff van Eneco/Quby ingeleid met lessons learned, vanuit haar HR-perspectief. Kort samengevat begint de beweging naar zelf-organiserende teams met een sterk geloof, dat dit de weg is naar succes. En dat het geen ‘laisser-fair’ route is, maar een route waar richting geven, de huidige niveaus van de teams kennen en de groei van de teams naar zelf-organisatie ondersteunen de activiteiten zijn voor de manager. Een dergelijke transitie kan een beetje gepland worden, maar is vooral ‘ervaringsgericht leren”, leren door te doen. Een cultuur waarin de open dialoog wordt gehouden, is een voorwaarde voor een dergelijk transitieproces, aldus Angelique Kruijff.

Ingrid Heemskerk vroeg de deelnemers in de tweede workshop om het eens of oneens te zijn met de stellingen die zij poneerde. Haar prikkelende vragen en discussies tussen de groepen, zorgden voor levendige gesprekken over ervaringen van de deelnemers.
Tijdens de discussie track werden ‘op je handen zitten’ en ‘letting go’ veel genoemd als gedrag van de leider die ‘het team zelf laat bepalen hoe ze hun werk doen en hoe ze het probleem oplossen’. Dat dit wat anders is, dan je helemaal terugtrekken als leider, waren de deelnemers het over eens. Maar wat het dan wél is, bleef in de lucht hangen. Wellicht dat de afsluitende sessie hier wat licht op schijnt.

Appeltaart laten staan, is Responsive Leadership?

Appeltaart laten staan = responsive leadership?
Appeltaart laten staan = responsive leadership?

De afsluitende presentatie wordt door Peter Koning van Prowareness gedaan. Het gaat over Responsive Leadership en ook over appeltaart laten staan, ‘op je handen zitten’ en ‘letting go’.

Om zijn doelstelling ‘slanker en wendbaarder te worden’ te behalen is het zaak om appeltaart te vervangen door alternatieven, die hem helpen zijn doelstelling te halen. Dus als er ‘appeltaart’ voorbij komt, gaat hij niet op zijn handen zitten, maar eet hij zijn alternatief, bijvoorbeeld een banaan of mandarijn.

‘op je handen zitten’ maakt je erg hongerig, als jouw favoriete hapje voorbij komt. Je kunt het een uitdaging maken om los te laten (‘letting go’), maar het is effectiever om  jouw favoriete hap te vervangen door dat wat jou helpt richting doel.

Een aansprekende metafoor voor de uitdagingen waar een Agile manager voor staat: richting geven, ‘op je handen zitten’ en ‘letting go’. Peter heeft zijn bevindingen als Agile manager vertaald naar het framework GRIP – Growing Responsive Impact Patterns. Een Agile framework, aldus Peter, naast bestaande frameworks als Scrum, XP, etc.

Na een heerlijke dubbel espresso ging ik weer huiswaarts. Ik zoek een lekker plekje op in de trein en laat mijn gedachten gaan naar ‘de’ Agile manager. Zijn/haar succes wordt door een flink aantal factoren bepaald: richting geven, grenzen stellen, samenwerken stimuleren, oplossingen loslaten, niet ingrijpen, en stakeholders op tijd (niet te vroeg, niet te laat) informeren. Het mantra voor de manager in transitie lijkt vandaag te zijn: ‘los laten’ en ‘op je handen zitten’.

Maar hoe doe je dat? Waar moet je afscheid van nemen (die lekkere appeltaart!) en wat heb je te omarmen (de banaan, mandarijn en kiwi). Zo simpel is het te vertellen, maar de reis langs de eigen weerstanden, angsten en verlangens vraagt moed en doorzettingsvermogen.

En dat vraagt een persoonlijke aanpak. Een aanpak van persoonlijke ontwikkeling. Essentieel voor ‘de’ Agile manager.

Tevreden met de antwoorden die ik kreeg, stapte ik ontspannen over op de sprinter die me thuis bracht.

 

 

Deel deze blog :
LINKEDIN
FACEBOOK
FACEBOOK